Home Brieven

Brieven

Gepubliceerd op: 8 mei 2001

Update 7 april 2020

In ‘Brieven’ kunnen lezers hun mening geven over artikelen die in Historisch Nieuwsblad verschenen zijn. De redactie behoudt zich het recht voor brieven in te korten.

Reacties: Postbus 1528, 100BM Amsterdam of [email protected]

Oranjebastaarden 1
In uw aprilnummer (Historisch Nieuwsblad 2001/3) meldt Frans Smits in zijn bespreking van Oranjebastaarden dat achter de auteur Hanno de Iongh Oranje-kenner J.G. Kikkert zou schuilgaan. Nu is het zo dat de heer Kikkert inderdaad het voorwoord van dit boek heeft geschreven, maar dat de auteur Hanno de Iongh echt bestaat. Ik ben uitgever van het boek en weet dat hij een Vlaardingse Oranje-specialist is die al sinds de jaren zestig alles heeft verzameld over ons koningshuis. De Iongh was wel een informant van Kikkert, maar dat is dan ook de enige relatie die tussen de twee bestaat. Ik twijfel ook of Kikkert wel schuil gaat achter het pseudoniem Ilona Stein, zoals Smits weet te vertellen. Zo ver ik weet was dit ook een informante van de heer Kikkert en is zij tegenwoordig weer woonachtig in Hongarije. Zojuist is de derde druk verschenen van Oranjebastaarden. Elke keer duiken er weer nieuwe bastaarden op, die zich melden naar aanleiding van het boek.
Perry Pierik, Soesterberg

Oranjebastaarden 2
Met verbazing las ik in het aprilnummer (Historisch Nieuwsblad 2001/3) uw stukje over Oranjebastaarden. Daarin word ik te kijk gezet als een auteur, die zich achter een pseudoniem verstopt als het ‘gewaagder’ wordt. Ik stel dat niet op prijs.
Ilona Stein (pseudoniem) en Hanno de Iongh (geen pseudoniem) zijn bestaande personen. Mijn bemoeienis met hun werkjes heeft zich bij eerstgenoemde beperkt tot het aanbieden van het manuscript en verdere bemiddeling bij de uitgever en bij De Iongh tot het schrijven van een inleiding op verzoek van de uitgever.
Volgens uw bericht is zowel mevrouw Stein als de heer De Iongh niet bestaand geworden. Een merkwaardige ervaring.
PS Ik verzoek u in mijn verband niet meer met het woord ‘Oranje-watcher’ aan te komen.
J.G. Kikkert, Oostvoorne

Oranjebastaarden 3
Hierbij wil ik even reageren naar aanleiding van het artikel betreffende mijn boekwerk Oranje-bastaarden (Historisch Nieuwsblad 2001/3). Hierin wordt verondersteld dat mijn naam Hanno de Iongh een pseudoniem zou zijn van de heer J.G. Kikkert. Dat is echter niet het geval. Dhr J.G. Kikkert en ik zijn beide bestaande personen.
Ik ken de heer Kikkert heel goed en heb veelvuldig telefonisch contact met hem.
Hanno de Iongh, Vlaardingen

Beeldgeheim
‘Beeldgeheim’ (Historisch Nieuwsblad 2001/3) toont een foto van een groep dames, die volgens de uitleg ‘Nederlandse medestrijdsters voor het vrouwenkiesrecht’ zijn. Rosa Manus (overleden in 1943) en Carrie Chapman (overleden 1947) zijn de enigen die genoemd worden. Ik heb geen reden te twijfelen aan die identificatie. Waar ik wel aan twijfel is de datum die in de uitleg wordt genoemd: 1913. De mode waarnaar de dames gekleed zijn, is helemaal niet die van dat jaar; eerder die van ongeveer 1935, die ik mij (geboren 1917) nog heel goed herinner: mijn oudere zusters waren toen zo gekleed.
J.L. Heldring, Leidschendam

Naschrift redactie: Heldring heeft wat betreft datering van de mode gelijk volgens een aantal specialisten die wij geraadpleegd hebben. Naar een correcte datering van de foto zijn we nog op zoek.

Willem-Alexander
Uw commentaar over Willem-Alexander (Historisch Nieuwsblad 2001/3) toont, samen met andere reacties in de kwestie Zorreguieta, genadeloos aan dat Nederland met stip stijgt op de wereldranglijst ‘selectieve verontwaardiging’. Wellicht lukt het ons nu zelfs om de in deze tak van sport schier ongenaakbare Amerikanen en Fransen te benaderen of zelfs achter ons te laten. Welk recht heeft een Nederlander om welk regime dan ook te bekritiseren? Nederland is het enige land ter wereld waar het doden van menselijk leven wettelijk is toegestaan en door de Minister van Volksgezondheid zelfs hartstochtelijk wordt aangemoedigd. Wat is moreel gezien het verschil tussen het vermoorden van tegenstanders van een bewind en het vermoorden van ongeboren kinderen, zieken en bejaarden?
Bovendien worden tienduizenden dieren gedood, omdat ze wat blaasjes in de bek zouden kunnen krijgen. Blaasjes die na een paar weken vanzelf weer weggaan en die geen gevaar voor de volksgezondheid opleveren. De enige reden om ze af te maken is dat de Amerikanen het vlees niet meer zouden willen.
Wellicht dat met uw intellectuele inzicht uit te maken valt wat in dit kader kwalijker is (vrij naar Maxima): Een goede Minister van Landbouw zijn in een slecht regime, of een slechte Minister van Landbouw zijn in een minder (?) slecht regime. En in welk geval je als vader wel of niet bij de bruiloft van jouw dochter met een Koninklijke Nazaat aanwezig mag zijn. Met andere woorden wat is moreel gezien het verschil tussen Maxima en Laurentien?
John van Nelfen, Utrecht

Herstel
In het aprilnummer (Historisch Nieuwsblad 2001/3) werd per abuis vermeld dat Jaap R. Bruijn emeritus hoogleraar zeegeschiedenis is. Bruijn is nog steeds werkzaam als hoogleraar. Onze excuses.

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten