Home GURBETÇI. KAYAPINAR. MIGRANTENDORP IN TURKIJE door Paul Emonts en anderen, met foto’s van Ahmet Polat

GURBETÇI. KAYAPINAR. MIGRANTENDORP IN TURKIJE door Paul Emonts en anderen, met foto’s van Ahmet Polat

Leo Lucassen

Gepubliceerd op: 1 mei 2002

Update 7 april 2020

Ondanks de grote aandacht voor de huidige positie van Turken en Marokkanen in de Nederlandse samenleving, weten we opvallend weinig over hun achtergrond. Natuurlijk, de grote lijnen van de rekrutering en de komst van gastarbeiders zijn genoegzaam bekend, maar over hun ervaringen als migranten in de jaren zestig en zeventig is nauwelijks iets te boek gesteld. Het prachtig vormgegeven foto-tekstboek GurbetVi (= migranten), uitgegeven door een groep jonge Turkse Dordtenaren in samenwerking met het gemeentearchief, is een kleine, maar bijzondere stap in die richting. Klein, omdat het slechts een kleine groep Turkse migranten betreft, afkomstig uit één dorp. Bijzonder, vanwege het persoonlijke karakter van het boek, de fraaie zwart-wit foto’s van Ahmet Polat, en het perspectief vanuit het dorp van herkomst.

        Het tweetalige (Turks en Nederlands) boek schetst aan de hand van interviewfragmenten een beeld van de ingrijpende veranderingen die het dorp en zijn inwoners vanaf 1960 hebben ondergaan. Door dit ongewone en daardoor verfrissende uitgangspunt krijgen we nu eens niet een relaas van de problemen die samenhangen met de integratie in de Nederlandse samenleving, maar wordt het zoeklicht gericht op de motieven voor de migratie en de context waarin die zich heeft voltrokken.
        Het aardige is dat dit verhaal vanuit zeer verschillende gezichtspunten wordt verteld (zowel migranten, achterblijvers als remigranten komen aan het woord) en dat de nadruk ligt op het alledaagse leven in een gewoon (Turks) dorp, waar de bestaansmogelijkheden beperkt zijn en migratie een van de weinige kansen om vooruit te komen.
        Dordrecht, waar een groot deel van de migranten uiteindelijk terecht is gekomen, speelt in dit verhaal geen rol van betekenis. Het gaat het auteurscollectief er met name om inzicht te bieden in de wortels van de migranten en de band die migranten en hun nakomelingen nog steeds met het dorp van herkomst onderhouden. Het valt te hopen dat dit boek meer mensen inspireert om de geschiedenis van gastarbeiders en hun nakomelingen verder in te kleuren.

Leo Lucassen is universitair docent economische en sociale geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Hij is redacteur van de Encyclopedie Europese Migratiegeschiedenis, die in 2004 wordt verwacht.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Je leest al vanaf €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Het reisgezelschap van Dirk de Graeff van Polsbroek tijdens de beklimming van de vulkaan Fuji, 1867. Foto door Felice Beato.
Het reisgezelschap van Dirk de Graeff van Polsbroek tijdens de beklimming van de vulkaan Fuji, 1867. Foto door Felice Beato.
Beeldessay

Hoe het Westen Japan omarmde

Eeuwenlang hadden Japan en de westerse wereld nauwelijks contact. Toen daarvan weer sprake was leidde dat tot aanvaringen, maar ook tot wederzijdse fascinatie. Op 8 juli 1853 verschenen vier zwaarbewapende Amerikaanse oorlogsschepen in de baai van Edo. Commodore Matthew Perry dwong de Japanse regering zo om na eeuwen van isolatie de grenzen te openen voor...

Lees meer
Het eerste homohuwelijk wordt in het stadhuis van Amsterdam voltrokken, 1 april 2001.
Het eerste homohuwelijk wordt in het stadhuis van Amsterdam voltrokken, 1 april 2001.
Recensie

De homo-emancipatie stopte door ‘links’

Hoe is de homo-emancipatie in Nederland de afgelopen vijftig jaar verlopen? En hoe kan het dat die is gestagneerd? Coos Huijsen en Geerten Waling onderzoeken het in Roze draad. Op 30 maart 1976 kwam Coos Huijsen (1939) publiekelijk uit de kast en werd hij de eerste openlijk homoseksuele parlementariër ter wereld. Hij schreef erover in...

Lees meer
Italiaanse voetballers brengen de fascistische groet aan het begin van de WK-finale in 1934.
Italiaanse voetballers brengen de fascistische groet aan het begin van de WK-finale in 1934.
Artikel

Het WK voetbal was reclame voor de fascistische dictator Mussolini

Mensenrechtenorganisaties waarschuwen dat het WK voetbal een propagandastunt voor Donald Trump zal worden. Net zoals het toernooi van 1934 was voor Benito Mussolini, de fascistische dictator van Italië. Het wereldkampioenschap voetbal gaat zelden alleen om het balletje. Het grootste sportevenement ter wereld biedt het gastland een geweldig platform om zich in de kijker te spelen...

Lees meer
Cover Iran minispecial
Cover Iran minispecial
Nieuws

Download de digitale minispecial over Iran

Hoe kon Iran, een land dat ooit flirtte met democratie, uitgroeien tot de islamitische republiek die het vandaag is? En hoe zijn de verhoudingen tussen Iran en de Verenigde Staten zo explosief geworden? Je leest er alles over in de gratis digitale special Iran: vermalen tussen ayatollahs en Amerika. In deze gratis special:

Lees meer
Loginmenu afsluiten