Habsburgse huwelijkspolitiek – de zeven dochters van de keizerin 

Veronica Buckley volgde de levens en de verbintenissen van zeven Habsburgse zusters, die hun stempel drukten op de vorstenhuizen van Europa. Op het Geschiedenis Festival vertelt ze over de Habsburgse huwelijkspolitiek en de bijzondere bronnen die ze tegenkwam tijdens haar onderzoek.

Het is 1764 en de de roemruchte Habsburgse dynastie bevindt zich in een moeilijke positie. Keizerin Maria Theresia (1717-1780) kampt na een tumultueuze troonsbestijging en twee lange oorlogen met enorme schulden, ontevreden onderdanen en wankelende politieke allianties.  

Getrouw aan de Habsburgse traditie zoekt de keizerin de oplossing in huwelijkspolitiek. Zeven van haar dochters (de keizerin kreeg in totaal zestien kinderen) dienen als pionnen in het schaakspel van de achttiende-eeuwse dynastieke diplomatie.  

In Buckleys boek Zeven Habsburgse zussen ontmoeten we onder andere grande dame Marie Christine, landvoogdes van de Oostenrijkse Nederlanden.  Marie Carolina kreeg de verloofde van haar overleden zusje Josepha toegewezen en regeerde als koningin van Napels en Sicilië. Amalia werd gedwongen te trouwen met de hertog van Parma en oefende daar de invloed uit van het Weense hof. En de jongste, Antonia, zou de geschiedenis ingaan als Marie Antoinette, koningin van Frankrijk. 

Veronica Buckley studeerde geschiedenis in Londen en Oxford en verruilde haar loopbaan als concertcelliste voor het schrijverschap. Ze schreef onder andere historische biografieën over koningin Christina van Zweden en over de maîtresse van Lodewijk XIV, madame de Maintenon. Met haar echtgenoot, de historicus Philipp Blom, woont en werkt ze in Wenen.