---

De nieuwe Grieken zouden heel wat kunnen leren van de Oude. Zo heeft de huidige Griekse president Károlos Papoúlias een beroemde en beruchte voorganger: Kleisthenes. Deze Kleisthenes was een Grieks staatsman en lid van de belangrijkste aristocratische familie van het oude Athene. In het jaar 510 v.Chr. gaf hij het volk meer macht, waardoor de oudst bekende democratie werd geboren. In haar belangrijkste orgaan, de volksvergadering, mochten alle volwassen mannelijke burgers voor of tegen bepaalde wetsvoorstellen stemmen. Tevens voerde Kleisthenes het ostracisme ofwel het ‘schervengericht’ in. Op een óstrakon (scherf) werd elk jaar door de leden van de volksvergadering de naam van de meest gehate of gevreesde staatsman gekrast. De meest gekozen persoon werd vervolgens voor tien jaar uit Athene verbannen. Deze maatregel moest ervoor zorgen dat er nooit weer een tirannie zou ontstaan.

De moderne Griekse democratie blijkt echter niets tegen corrupte en gehate politici te kunnen beginnen. De Griekse overheid heeft jarenlang haar financiële cijfers vervalst. Hierdoor zijn de staatsschulden torenhoog geworden en is het land in een financiële crisis terecht gekomen. Dit zorgt niet alleen voor rellen in eigen land, maar heeft ook ernstige gevolgen voor de rest van de Eurolanden. Het kost niet allen heel veel geld om Griekenland te helpen, maar tevens bestaat het gevaar dat de crisis overslaat naar andere landen. Na de vele waarschuwingen en opgelegde bezuinigen, dreigt Griekenland alsnog failliet te gaan. De gemaakte beloften worden simpelweg niet nagekomen. Steeds meer politici vinden daarom dat de steun aan Griekenland moet stoppen. Zelfs een keurige diplomaat uit zich nu uiterst ondiplomatiek: “We hebben het gewoon gehad met dat getalm van die kut-Grieken”.

Als er nu, 2500 jaar na Kleisthenes’ befaamde hervormingen, weer een schervengericht zou worden gehouden, waarbij Europa het oude Athene voorstelt en de leden van de volksvergadering worden vertolkt door de leden van de Europese Unie, zou Griekenland waarschijnlijk worden verbannen. Dit keer niet uit angst voor een tirannie, maar uit angst voor een lege portemonnee.

Laura van Rutten