Wauw! Nederland in de jaren zeventig
door Marieke Prins
maandag 5 november 2007Tuttig en sexy 'Ik hoor niets,' zegt Den Uyl bezorgd. Hij houdt een radio tegen zijn oor om naar de verkiezingsuitslagen te luisteren. Bloedserieus waren ze, de jaren zeventig in Nederland. Politiek en maatschappelijke gebeurtenissen komen uitgebreid aan bod in Wauw! Nederland in de jaren '70, onder andere in cartoons van Opland en vele filmfragmenten.
Die zijn zorgvuldig geselecteerd. Ze tonen de belangrijkste momenten van het decennium en geven ook de tijdgeest weer. Een journaalpresentator is woedend over ramen die zijn ingegooid bij huizen van gastarbeiders. Hij articuleert heel keurig: 'Nederlands imago in de wereld heeft schade opgelopen. Menig Rotterdammer zou eens in de spiegel moeten kijken en zich afvragen wat hij daar eigenlijk in ziet.'
Een meisje van ongeveer dertien, met bril en tuinbroek, heeft goed begrepen dat haar moeder haar een ander leven toewenst dan ze zelf leidt. In een televisiegesprek zegt ze: 'Eerst wil ik voor mezelf een aantal dingen bereiken. Op zijn tijd zal ik wel in het huwelijk treden maar het is niet zo dat ik daarvoor van alles op zal geven.' Zo ernstig was niet iedereen. 'Sinterklaas bestaat. Daar zit hij!' zegt een jonge Wiegel, wijzend op Den Uyl.
Sexy waren de jaren zeventig ook, en een beetje stoer. Zo stuurt een langharige en -benige muzikant zijn gele eend langs een kudde schapen in een reclamefilmpje van Citroën. Zó uit zijn bed arriveert hij in het Concertgebouw, net op tijd voor zijn inzet. En daar rijden Jeroen Krabbé en Rutger Hauer - knap en jong - op motoren het beeld in bij
de presentatie van Soldaat van Oranje.
Tuttigheid was er ook, en ook daarom is de expositie een feestje. Er zijn letterkasten, droogbloemen en meubels van palissander. Er is bosfotobehang en er zijn sisalmatten en sinaasappelkistjes. Er is oranje, maar niet te veel; er is één oranje fonduestel met paarse bloemen en in een metershoge vitrine hangt hét jaren zeventig wandkleed: dik, diep, wollig, oranje met bruin en groen, puntgaaf tot aan de lange wollige kwasten.
De voorwerpen zijn net zo zorgvuldig geselecteerd als de filmfragmenten, én prachtig tentoongesteld. Dit zijn de jaren zeventig op hun mooist. Seventiesmuziek kun je zelf wel draaien in de disco.